«اين جوهر وجودي را چگونه پيدا مي كنيد؟» يا «شما اين آگاهي را از كجا بدست آورديد؟» يا «بعد از سال 1332 كه همه افسرده شده بودند، چطور شما تسليم اين حس همگاني نشديد؟» (گويا جناب مصاحبه گر اساسا خبر ندارد كه برخلاف اغلب مردم و گروههاي سياسي كه كودتاي 28 مرداد را نابودگر همه دستاوردهاي نهضت ملي شدن صنعت نفت مي دانستند، حضرت گلستان اصلا از بابت اين كودتا بود كه به نان و نوايي رسيد و كمپاني هاي نفتي كه بعد از آن، تحت عنوان كنسرسيوم نفتي بر اين ثروت ملي ايران چمبره زدند، ايشان را تا مقام ريس اداره تبليغات خود بالا بردند و باعث شدند استوديوي خود را با آن تجهيزات پيشرفته داير سازد و اساسا وارد حرفه فيلمسازي شود. گلستان حتي براي نخستين سفير انگليس در سالهاي پس از كودتا يعني سر دنيس رايت، به قول معروف فرش قرمز پهن كرد و به ميمنت اين ماموريت از لحظات نخستين ورود وي و همسرش، ليدي رايت به سفارتخانه بريتانيا فيلمبرداري كرد!!)(126)

و همين طور عبارات مجيزگويانه ديگري كه بيش از ارائه كاراكتري آماتوري و كم مايه از مصاحبه كننده، اغراض خاص گردانندگان نشريه براي برآوردن فردي همچون ابراهيم گلستان را از مصاحبه فوق مستفاد مي كند. مانند:«شما داستان نويس پيشرو و آوانگاردي بوده ايد و به دليل حضور پررنگ در فضاي ادبي ايران و قدرتي كه داشته ايد، حمايت هايي كه از نوگرايان ادبي كرده ايد، بسيار خاص است...» يا « در آن سالهايي كه اصلا چيزي به نام تئوري ها و نظريه هاي روايي در ايران مطرح نبوده، شما چطور آمديد و از اين زاويه هم به داستان نگاه كرديد؟» يا «اين نگاه ها نشان مي دهد شما خيلي از زمان خود جلوتر بوده ايد. آخر اين درك از كجا سرچشمه مي گرفته است؟» يا «شناخت تان از ادبيات غرب خيلي جلوتر از بسياري نويسندگان هم دوره تان است.» و بالاخره اين جمله كه « خيلي از شما ياد گرفتم و اين هم صحبتي افتخاري بود براي من. اصلا هم تمجيد بي خود و تعارف نمي كنم...»!!! و آقاي گلستان كه با آن همه نخوت و غرور هيچوقت اهل شكسته نفسي نبوده و نيست اما بالاخره در مقابل اين همه چاكر منشي و نوكرمآبي ديگر از كوره در مي رود و در پايان مي گويد:«...اين حرف ها يعني چه آقاي من. برويد و كار بكنيد. كار خودتان را.»! (127)