چرا ايــنـقـدر ابـراهـيـم گـلـسـتـان؟! 

نوشته: سعيد مهدوي خواه

چرا اينقدر ابراهيم گلستان؟!!

ستيز فرانكليني با آل احمد

پايگاههاي نفوذ فرهنگي غرب

في المثل وقتي آقاي ضياء موحد يك مدعي روشنفكري (با سابقه اي نه چندان روشن) جلال آل احمد را متفكر نمي داند، آن هم از موضعي كه وي كتاب «غربزدگي» را نوشته است و بعد هم به دليل اينكه انتشارات فرانكلين را يك پايگاه امپرياليستي خوانده، حقير و با ذهني كاملا عقب افتاده خطابش مي كند (114)، آن وقت است كه مخاطب آگاه و مسلط به تاريخ، متوجه مي گردد، اصل قضيه از كجا آب مي خورد. خصوصا كه وقتي گزارش هاي ساواك را در اين باره بخوانيم و متوجه شويم كه وابستگي موسسه فرانكلين به فراماسونري، در آن زمان حتي در بين عامه مردم هم شايع بوده است آنگاه به حال خودمان تاسف مي خوريم كه روشنفكر امروزمان حتي از عوام 40 سال پيش عقب تر است!! اما در گزارش ساواك به تاريخ 28 خرداد 1347 اينگونه آمده است: «...چون در منطقه، آقاي تقي زاده معروف به فراماسونري است و ايشان نيز باعث ايجاد شعبه موسسه مزبور (فرانكلين) در تبريز بوده اند، لذا استنباط منبع چنين است كه موسسه فرانكلين از طرف سازمان فراماسونري تقويت مي گردد...»(115)

نوشته: سعيد مهدوي خواه

لطفاً برای خواندن مقاله، بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

دفاع مجاني از صهيونيست ها ردپاي فراماسونري در رسانه هاي مدعي اصلاح طلبي

اما متاسفانه مدعيان روشنفكري امروز ما، حتي از اين سخنان 40 سال قبل دكتر شريعتي هم عقب ترند. چه آن كسي ظاهرا مراد اين جريان شبه روشنفكري است كه گويا «در مسير فلسفه سياسي، از سوسياليسم توحيدي به سوي ليبراليسم رفته »(107) و «با اتكا به انديشه پوپر، صورتي ليبراليستي پيدا كرده است»(108) چه اكبر گنجي خونه شاگرد جناب مراد اعظم كه چندي قبل به عنوان مصلح تازه بشريت! در آن سوي آب ها از ليبرال دمكراسي گفت و نوشت تا اينكه از سكه افتاد! (او در مقابل پارلمان اروپا چنين سخن سرداد، يعني در مقابل همان ها كه مثل 40 سال پيش چشم خود را برروي جنايات مختلفي كه در عراق و افغانستان و... اتفاق مي افتد، بسته اند و گاها نيز همكاران و مخاطبانشان را به تماشاي بمباران هاي بغداد و بصره و كابل فرا مي خوانند تا صحنه هاي كشتار آدم هاي مظلومي كه به اتهام تروريست بودن قتل عام مي شوند را سير نمايند: «... حضور در جمع نمايندگان مردم اروپا براي من مايه افتخار است. تلاش ديرپاي مردم اروپا در دفاع از آزادي،دموكراسي، و حقوق بشر همواره براي روشنفكران و فرهيختگان كشورهاي مختلف جهان الهام بخش و ستايش انگيز بوده است.(!) اين افتخار نصيب اروپا شده است كه آزادي و حقوق بشر، و دستاوردهاي روشنگري، نخست در ميان مردم اين قاره زمينه رشد يافته است...»)(109)

لطفاً برای خواندن مقاله، بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

+ با امضاي آن لاين خود در اين صفحه هتک حرمت به ساحت مقدس قرآن مجيد را محکوم کنيم

  متاسفانه اين تهاجم فرهنگي كه بهتر است آن را شبيخون فرهنگي بناميم، آنچنان گريبان شبه روشنفكران ما را گرفته كه برخي از آنها خود نيز نمي دانند چه مي گويند و از كجا به اينجا رسيده اند و راه صواب و خطا كدام است!البته اين ها تنها حرف مرحوم آل احمد و ديگر دلسوختگان فرهنگ و انديشه نيست. در همان زماني كه هنوز رسانه ها همچون امروز گسترده نشده بود، يك نويسنده و روشنفكر فرانسوي به نام ژان بلوك ميشل در مورد همسان بودن لحن بيان و گفتار و محتواي رسانه هاي هدايت شده توسط يك گروه از زرسالاران جهاني و تاثير تهاجم فرهنگي در زندگي مردم چنين نوشت: «... قهرمان هاي داستان هاي جديد عين قهرمان هاي سينماها و گوينده هاي راديوها حرف مي زنند؛ يا عين سرمقاله هاي روزنامه هاي بزرگ. به اين طريق هريك از اين قهرمان ها، بازگو كننده بي اصالتي هايي است كه زير فشار وسايل تبليغاتي و فرهنگ عوامانه ساخته مي شود. اين فرهنگ عوام فهم كننده وسايل تبليغاتي، در صميمي ترين حركات و سكنات فرد عادي چنان نفوذي مي كند كه تمام اصالت هاي او را مي گيرد و هر آدمي را از همان يك قالب معين مي گذراند كه در اختيار اوست. در اين صورت براي اين آدم هاي قالب خورده از ابزار مدرن تبليغات، ديگر نه ماجرايي شخصي باقي مي ماند نه حادثه اي خصوصي. عاشق مي شوند عين فلان كس كه در فيلم ديده اند، هنرمند مي شوند عين فلان نمونه كه در مجله خوانده اند، دزد و گانگستر مي شوند عين فلان نمونه كه در خبر ديروز روزنامه بود. سنگيني اين فرهنگ عوام فهم كننده و نمونه هاي قالبي كه مي سازد، به قدري است كه مانع مي شود تا خواننده يك داستان بتواند خودش را به جاي قهرمان داستان هاي كلاسيك بگذارد...درست است كه روز به روز با سواد مي شود و ناچار خواننده داستان هم فراوانتر مي شود، ولي از طرف ديگر همين خواننده هاي داستان نيز زير نفوذ شديد روزنامه ها و راديو- تلويزيون ها، هردم به سمت يكدستي و يكساني و قالبي شدن و سر و ته يك كرباس بودن سوق داده مي شوند...»(104)

وشته: سعيد مهدوي خواه

لطفاً برای خواندن مقاله، بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

حضرت بارون ادموند روچيلد(98)، دبيركل اتحاديه طرفداران اسراييل در ميتينگ هاي هيستريك و راسيست ضد عربي در كنار نامدارترين عناصر دست چپ قرار گرفت. همه باهم به كمك اسراييل متمدن، به جنگ اعراب جاهل و وحشي شتافتند(99)... در عرض 48 ساعت ميزان پولي كه در فرانسه براي اسراييل جمع شد، از 3 ميليارد فرانك گذشت! كه فقط نصف آن را حضرات روچيلد پاريس و لندن هديه كردند و تو خود حديث مفصل بخوان از اين مجمل...»(100)

جريان شبه ماسوني در فضاي روشنفكرنمايانه امروز و نشريات و رسانه هاي وابسته، با حمله به عقايد و باورهايي از نوع جلال آل احمد در صدد القاء اين نگراني است كه با ايده هايي همچون غربزدگي و خيانت روشنفكران و حمله به رژيم اسراييل و... نسل جوان امروز دچار نوعي خود قرنطينه گي شده و از چريان آزاد اطلاعات در دنياي امروز باز مي ماند كه نتيجه اش به زعم آنها، طبعا عقب ماندگي و پوسيدگي و از اين جور صفات است!! ببينيد در همان پرونده «برزخ آل احمد» در اين باره چه مي نويسند:

لطفاً برای خواندن مقاله، بر روی ادامه مطلب کلیک کنید

«...البته ايرانيان تنها مردمي نبوده اند كه فراماسون ها را به ديده شك مي نگريستند و آنان را بخشي از يك توطئه همه جانبه مي دانستند. چنين سوء ظني در ميان آمريكايي ها، به عنوان مثال، سخت رايج بود و يكي از مورخان پرآوازه اين ديار، ريچارد هافستدر براي وصف اين حالت به اين گمان، مفهوم سبك بدگماني بيمار گونه در سياست آمريكا را سكه زده است. به گمان او، مناديان اين سبك، در همه كارها ميل به اغراق دارند، به همه چيز به ديده شك مي نگرند و خيالات وهم انگيز مي بافند. به گفته هافستدر در آمريكا تا اواخر سده نوزدهم، فراماسون ها عاملين اصلي اين دسيسه ها دانسته مي شدند...»(90)

لطفاً برای خواندن مقاله، بر روی ادامه مطلب کلیک کنید