جنگ دوم خليج فارس، حمله مجدد آمريكا به عراق

مراد اصلاح طلبان از فعال كردن تحركات ديپلماسي كشور، مذاكره با آمريكا در بحران افغانستان بود. مجلس ششم كه در اختيار اصلاح طلبان قرار داشت، كميسيون ويژه اي را جهت بررسي تحولات منطقه بويژه بحران افغانستان تشكيل داد و از بيم تهديدات آمريكا كه بخشي از آن با افروخته شدن جنگ در همسايگي ايران عملي شده بود، رسماً خواهان مذاكره با آمريكا شد. اين اقدام مرعوبانه كه به معناي امتياز دادن به دشمن زخم خورده، براي در امان ماندن از حملات احتمالي وي بود، با واكنش تند مقام معظم رهبري مواجه گرديد. ايشان با اشاره به حضور قدرتمندانه رهبري در همه امور و شؤون كشور، تمامي مسئولان و قوا را به تبعيت از سياست هاي كلي نظام كه از سوي رهبري تعيين مي شود، فراخواندند و تخلّف از آن را حرام شرعي و مضرّ به منافع ملي نظام دانستند:

«. . . وظيفه رهبري هم در قانون معلوم شده است. رهبري در كارهاي اجرايي كشور هيچ دخالت مستقيمي نمي كند؛ نه در قوه مجريه، نه در قوه قضاييه و نه در قوه مقننه. مهم ترين كار رهبري عبارت است از تعيين سياست هاي كلان كشور؛ يعني آن چيزهايي كه جهت گيري كشور را مشخص مي كند؛ كه همه قوانين، مقررات و عملكردها بايد در اين جهت باشد. حضور رهبري در همه بخش هاي كشور، به معناي حضور سياست هاي رهبري است كه بايد با دقت اجرا شود. و من به شما عرض مي كنم هر جايي كه اين سياست ها اجرا شده، كشور سود كرده است. اما در طول سال هاي گذشته - از ده، دوازده سال پيش تاكنون - هر جا از اين سياست ها تخلّف شده، كشور ضرر كرده است؛ كه گاهي ضررش را فهميده اند. بنابراين حضور رهبري جدي است.